Wat is het toch bijzonder om onze Tracing Your Roots family zo gestaag te zien aangroeien met zoveel mooie en creatieve mensen die bij TYR hun zoektocht naar hun afkomst en identiteit met elkaar kunnen delen!

Vandaag is het woord aan nieuwkomer Sacha Verheij, kleindochter van een Molukse grootmoeder en een Surinaamse grootvader, en deelnemer aan de volgende Tracing Your Roots editie:

“Ik vind het af en toe moeilijk om te navigeren in deze wereld. In de Nederlandse schoolbanken krijgt het koloniale verleden van Suriname en Indonesië beschamend weinig aandacht. Vanuit mijn familie heb ik hierover ook weinig meegekregen, doordat ‘rug naar het verleden en gezicht naar de toekomst’ de overheersende attitude is.

Vandaag de dag volg ik een master Gender & Diversiteit in Brussel, en niet zonder reden. Ikzelf heb het altijd lastig gevonden om mijn plek te vinden binnen in het gesprek rondom antiracisme en dekolonisatie. Door mijn Nederlandse vader en door genetische willekeur ben ik ‘wit’ uitgevallen, waardoor ik vrijwel nooit op mijn achtergrond word aangesproken. Dit in tegenstelling tot mijn neven en nichten, die een donkere huidskleur hebben en vaak de vraag gesteld krijgen: ‘Maar waar kom je nou écht vandaan?’, Ik ben ‘white passing’, maar krijg beide werelden mee: de kant van mijn witte familie en de kant van mijn Surinaams-Molukse (Curaçaose) familie.

De vele BLM-protesten van afgelopen jaar raakten me, omdat ik werd geconfronteerd met mijn worsteling om mijn eigen plek in te nemen in de conversatie rondom racisme. Ik ben er zeker gevoelig voor: ik voel het in mijn wortels en in mijn cellen. In mijn moeder zie ik de pijn. Hoe we bepaalde landen niet bezoeken, omdat het racisme daar zo wijdverspreid is. Hoe mijn oudste tante zich tijdens zomervakanties verbergt voor de zon, omdat ze niet nog donkerder wil worden. Dat doet zeker wat met me”.
Over haar ‘in betweenness’ schreef Sacha dit prachtige gedicht:
Ik probeer mijn plek te vinden in de conversatie
maar heb ik wel recht van spreken?
als geen enkel teken
van mijn zwarte grootouders
in mijn bleke huid
is te zien wanneer ik word bekeken
vergeleken met mijn nichten en neven
die aan bewijs niets ontbreken
ben ik een vraagteken
mijn familie is een product van een wereldgeschiedenis
geschiedenis die niet in onze geschiedenisboeken voorkomt
nee, aan onze wortels wordt geen water gegeven
maar alles wat we weten
kunnen we nooit vergeten
Eenmaal gebeurd eenmaal in ‘t geheugen
doch feiten die worden vervormd tot een leugen
met vragen als ‘maar waar kom je nou écht vandaan?’
omdat ze van je antwoord niet uit kunnen gaan
want je hebt dezelfde huidskleur als mensen aan de andere kant van de oceaan
dus je antwoord kan niet volstaan
je moet constant je bestaan legitimeren
terwijl onze geschiedenisboeken ons verleden blijven negeren
hun eigen daden blijven accentueren
vanuit een westerse blik blijven redeneren
en het witte verhaal blijft domineren
maar ik voel dat de conversatie aan het keren is
niet langer een eenrichtingsverkeer
maar waar ik mezelf moet plaatsen
wanneer ik een spiegel licht zie weerkaatsen
op mijn droge witte huid
waaronder zo veel meer verschuild
zijn juist woorden die ontbreken
want heb ik wel recht van spreken?
Heb je wortels in Indië/Indonesië, ben je jongere dan 35 jaar en ben je net als Sacha op zoek naar je voorouders en familiegeschiedenis Geef je dan op via https://www.eventbrite.nl/e/tickets-tracing-your-roots-149415542911.
Met de code SPONSOR21 krijg je dankzij aan anonieme donor 25 euro korting bij aanmelding! We starten op donderdagavond 3 juni.
Photo credit: Patrick Rietvelt en Nina Moerdijk